niedziela, 23 listopada 2014

Cosmetics and Reviews: Chocolate nails - Essie Little Brown Dess

Odkąd zobaczyłam na jednej ze stron Vogue że manicure w odcieniach czekolady będzie hitem sezonu jesień zima, od razu przypomniałam sobie o lakierze Essie który kupiłam dwa lata temu, a mianowicie "Little Brown Dress" to taka odmiana od "Little Black Dess" (mała czarna sukienka - kojarzona z klasyką a także jest popularniejsza od brązowej) taka pomieszana nazwa była za pewne celowa, ponieważ ten odcień wygląda PRAWIE JAK CZERŃ - jest nie jest tak chłodny jak klasyczna czerń, a przez to niesamowicie elegancki <3 Po prostu go uwielbiam, także za to, że przepięknie błyszczy (ubóstwiam błyszczące wykończenie manicure'u) Jak zapewne wiecie czekolada poprawia nastrój,pomaga w wytwarzaniu endorfin - hormonów szczęścia, najlepiej wybierać gorzką z dużą zawartością kakao (magnez i żelazo) ja fazę na czekoladę mam odkąd tylko przestało mocno świecić słońce, a dni stały sie pochmurne. Czasem można sobie pozwolić na taką słodką poprawę humoru ;) i dlatego właśnie kupiłam ostatnio taką mini książkę ze słodkimi przepisami CZEKOLADA - 30 SMAKOWITYCH PRZEPISÓW - EDITH BAYLEY książka posiada łatwe przepisy na nieskomplikowane desery, oraz piękne fotografie. Ciekawym dodatkiem jest możliwość skanowania kodów QR (jeśli macie taką aplikację) dzieki temu lista zakupów wyświetla się. Wam po przeskanowaniu odpowiedniego kodu, ba każdej ze stron, sprawia to, że nie trzeba przepisywać listy zakupów na kartkę. Ja jeszcze nic nie piekłam z tej książki ale zbliżają się andrzejki, więc być może coś"stworzę" :) Miłej niedzieli:)


Little Brown Dress - 728



 





wtorek, 11 listopada 2014

Outfits: Beige, Black and White

Ostatnio wkraczam chyba na inne poziomy swojej świadomości, pomimo że jesień jest szara i ponura, postrzegam ją jako bardzo tajemniczą i magiczną, podoba mi się nawet bardziej niż lato. Temperatury są nawet przyjemne, można by rzec. Pod względem modowym jesień jest moją ulubioną porą roku(pewnie czytaliście już o tym milion razy na innych blogach, i chyba raz na moim:)

Zazwyczaj mam tak z zakupami że rzeczy nad którymi najdłużej rozmyślam (czy kupić) okazują się później naj wygodnieszymi, naj trwalszymi, najczęściej przeze mnie zakladanymi, wtedy nawet jeśli kosztowały trochę więcej nie pluję sobie w brodę, że pieniądze poszły na marne. Takiego ekonomicznego podejścia do mody nauczyła mnie starsza siostra. Lepiej mieć mniej rzeczy ale lepszej jakości.
Mój płaszcz z Free People kupiłam trzy lata temu za śmieszną kwotę, na wyprzedaży. Pojawiał się już kilka razy tutaj, ale jeszcze nigdy w tej drugiej (krótkiej) wersji, bo ten płaszcz jest taki właśnie"unikalny" - można zrobić z niego krótką kurteczkę lub nosić jako płaszcz. Wersja "short" jest dość odważna jeśli ma sie na sobie obcisłe spodnie;) "po fakcie" (zdjęciach) stwierdziłam że będę ją nosić na wiosnę z długimi swetrami, bo wersja krótka jest zdecydowanie zbyt krótka. Zresztą wersja dluga też nie jest nazbyt dluga jak do mojego wzrostu. Ale powiem Wam nieśmiało że już jakiś czas temu znalazłam swój idealny płaszcz na jesień;) za kilka postów się o nim dowiecie:)
W jednym z felietonów Pauliny Młynarskiej w którym pisze o szpilkach Celine kupionych w Paryżu i które służyły jej kopę lat, przeczytałam taką mądra rzecz o stylu francuzek: "Zawsze miej na sobie coś pięknego, coś starego i coś, co do tego nie pasuje" - nie wymuszona elegancja to coś co bardzo pasuje mi do stylu francuzek. One zawsze ubiorą się tak, jakby się za bardzo nie starały, a zawsze wychodzi im świetnie, za to właśnie je podziwiam. Nigdy nie wyglądają na "zrobione" co Polkom moim zdaniem często się zdarza, przez co nie wyglądają (w przeciwieństwie do francuzek) naturalnie.
Czary Mary i tak, z płaszcza średniej długości robi się krótka kurtka-żakiet.
Camel Coat - Free People (2011) // White Crop Top - Zara Trf (2013) // Black Dungarees - Stradivarius (2014) Bracelets - DIY (2012) // Gold bracelet - No name(2014) // Bag - Ochnik (2012) Sunnies - Zara (2014) Booties - Zara(2012)
PHOTOS - Aleksandra Franiewska EDIT - Me/Ja


wtorek, 4 listopada 2014

Style: Alexander Wang for HM

Gdy tylko dowiedziałam się w czerwcu o tym, że Alexander Wang stworzy kolekcję dla H&M skakałam z radości, wierzyłam że zaprojektuje kolekcję podobną do tych, które zawsze tworzył - marynarek, t shirtów, rewelacyjnych szpilek czy efektowych torebek - jednym słowem, wszystkiego co chciałabym mieć od tego projektanta. Jak bardzo myliłam się! Chyba nie tylko ja, widząc"przecieki" gotowej kolekcji w Internecie czułam sie tak, jakbym dostała obcasem w czoło...
nie nazwę tego koszmarem bo szczerze, biorąc pod uwagę mój tryb życia,czyli przemieszczanie się wszędzie na rowerze, w sportowych butach i poliestrowym bezrękawniku, wiele rzeczy by mi naprawdę mogło przypasować.

Ale... Wiele z tego co łudząco przypomina to, co zaprojektował Wang juz mam w swojej szafie od wielu miesięcy! Sportowe topy, krótką puchową kurtkę, sportowe legginsy (które uwielbiam) czarną "nadmuchaną" bluzę, którą mogliście oglądać na blogu wiele razy... Z męskich projektów kurtki z neoprenu można kupić u dobrych sportowych marek, tak więc nothing special...
najbardziej wyjątkowe są dla mnie szpilki i sukienki typu BODYCON ale wymagają figury modelki... Dlatego jednoznacznie stiwerdziłam że nie mam czego szukać w tej kolekcji, za TE pieniądze! A przecież nie kupię sobie breloczka z rękawicami bokserskimi za 39zł żeby po prostu coś mieć (zresztą, nie chciałabym żebyście stwierdzili, że jest coś ze mną nie tak... Lol) - nie, to był żart, nawet nie chciałabym tego breloczka za darmo... Olek, rozczarowałeś mnie!
Oczywiście cała oprawa, tej kolekcji, PR jaki jej towarzyszy, klimat jak z filmu Obcy czy G.I Joe, modelki, które były moimi idolkami gdy byłam nastolatką Isabeli Fontana czy Natasha Poly <3 od tej strony podoba mi się absolutnie wszystko. Ale jeszcze potrafię zachować umiar w modzie, a w tej kolekcji nie znalazłam niczego, w czym bym się absolutnie zakochała i czy byłabym w stanie poświęcić na to trochę kasy ... Niestety...

sobota, 1 listopada 2014

Outfits: Black Waxed Dungarees


Mój sposób na ogrodniczki. Przyznam, że bardzo lubię ten typ spodni (mam już dwie pary!) bo nic mi w nich nie wystaje z tyłu (boczki-hahaha) nie zsuwają się, nie trzeba nosić do nich paska. Po prostu wygoda w czystej postaci! Moje są woskowane, co jeszcze fajniej podkreśla ich czarny kolor. Tego dnia kiedy robiłyśmy z Olą zdjęcia, na początku jak się spotkałyśmy, Ola myślała że moje ogrodniczki są skórzane!;) [taki efekt byłby bardzo oryginalny, chyba rok temu skórzane ogrodniczki miala w ofercie Zara] Pomimo że ogrodniczki przeżywają swój wielki Come Back od jakiś dwóch lat, mało kobiet decyduje sie na ich noszenie. Może dlatego że ten element garderoby był kiedyś głównie zarezerwowany dla dzieci? Chciałam pokazać dzisiejszą stylizacją że nie trzeba ich nosić z obuwiem sportowym, czy bluzami z kapturem, a że można je także łączyć z dość klasycznymi ubraniami, oversizowym płaszczem, krótkimi botkami i prostym szarym topem. Mam nadzieję że Wam się spodoba.

Co do piosenki podsyłam Wam Mix piosenki Ladytron - GHOSTS
Filmik na którym tancerka Rdhotcallipepr tańczy z hula hop z tym remiksem jest jednym z moich ulubionych. Jest taka nastrojowa, tajemnicza. Cały czas mam ją w swoim telefonie i co jakiś czas jej słucham. Pamiętam że rok temu w dzień wszystkich świętych gdy wracałam z grobów, także jej słuchałam, nie zdążyła mi się znudzić od tamtego czasu:)





Moje zamszowe botki są inspirowane kultowymi już botkami Isabel Marant - Dicker. Moje dostałam na przecenie na piperlime.com dwa lata temu, wiedziałam że są podobne do tych, od Isabel - która jest jedną z moich ulubionych projektantek :) można powiedzieć o nich że są tylko inspirowane bo nie wyglądają identycznie. co innego można powiedzieć o...
... torebce, która inspirowana była torebka Balenciagi - City - czasami myślę sobie że to trochę obciach że chodzę z taka perfidną podróbką, muszę zaopatrzyć się w coś innego, na co dzień o tym nie myślę, bo bardzo lubię tą torebkę. Ale jednocześnie jestem przeciwniczką podrabianych rzeczy, więc powinnam być konsekwentna. Oczywiście kupując ją w deichmannie (w 2011 roku) nie wiedziałam jeszcze wtedy że to jest podróbka tej marki.


Suede booties - DV by Dolce Vita(2012) // Waxed Dungarees - Stradivarius(summer 2014) // Grey top - Mango(new) // Bag - Deichmann (2011) // Oversize Coat - Mango (2012) // Rings - Mango(summer 2014)

PHOTOS - Aleksandra Franiewska EDITED - by Me


czwartek, 30 października 2014

Cosmetics and Reviews: Essie Lady Like x Sally Hansen Diamond Flash



Jak wiecie kocham lakiery Essie. Odcień  prezentowany dziś to LADY LIKE - 101
Jest to, krótko mówiąc, kolor "brudnej" róży. Kiedyś w dużej palecie pastelli (tych kredek) był taki odcień który miał właśnie taką nazwę - brudna róża. Był moim ulubionym, głównie za subtelność, delikatność, jednocześnie coś tajemniczego i właśnie "brudnego". Nie jest on radosnym różem, a właśnie takim spokojnym, zgaszonym.


Ostatnio odkryłam że można je dostać bardzo tanio w perfumerii Hebe za 21 zł za sztukę jeśli kupi się trzy, to znaczy kupując dwa, jeden masz gratis, bardzo podoba mi się taka idea, bo jako fanka tej marki, zamiast wydawać 30-40 zł za buteleczkę, mogę zapłacić 60 i mieć trzy :) 

Uwielbiam ten zaokrąglony pędzelek, dzięki niemu, malowanie jest prostsze, niż w innych lakierach, a tym samym dokładniejsze.

Jak widzicie, kolor lakieru spasował mi się z kubkiem do herbaty ;) ale dotarło to do mnie dopiero jak pomalowałam sobie paznokcie, kubek miałam już wcześniej ;)
A teraz mój nowy nabytek czyli TOP Sally Hansen - Diamond Flash
Ja bardzo lubię gdy paznokcie po pomalowaniu BARDZO błyszczą, wygląda to bardzo elegancko i świadczy według mnie o perfekcji wykonanego manicure :D dzięki temu, nawet na słabych i krótkich paznokciach, ale ładnie spiłowanych i pomalowanych można osiągnąć efekt wow!
Pierwszy raz mam ten nabłyszczacz i uważam że jest naprawdę niezły! jedyny jego minus jest taki, że nabłyszczacz ten nie przyspiesza wysychania lakieru, co bardzo odpowiadało mi w inny TOPie Sally H. - Insta Dri
-----------
W drugiej części posta chciałabym pokazać Wam trochę sztuki, ponieważ album z obrazami Edvarda Muncha jest dziś tłem dla lakieru Essie i kubeczka ;) to stwierdziłam że napiszę kilka słów o nim i tym, co dla mnie znaczy.
Druga część posta tak jakby tematyczna - zbliża się 1 listopada i wiele myśli kłębi mi się w głowie, jak zawsze w tym szczególnym okresie. 
W mojej rodzinie żyło (i żyje ;) wielu artystycznie uzdolnionych osób, mój tata grał na akordeonie, mój dziadek, pomimo że był wojskowym, malował obrazy i był bardzo uzdolniony plastycznie, moja mama tańczyła i także malowała. Starsza siostra odkąd była malutka (a wychowywana była przez dziadka) także zdradzała artystyczne zapędy, malowała, pisała wiersze, wszystko to zaszczepiała w młodszym rodzeństwie bo moja mama pracując, nie miała dla nas tyle czasu. Ostatnio na zajęciach z perfumerii, odkryłam, że zapachem mojego dzieciństwa jest zapach farb olejnych, nie pamiętałam tego, aż do ostatniej niedzieli. Wąchaliśmy mnóstwo zapachów, aby określić jak wrażliwy jest nasz węch i jak dobrze potrafimy rozróżniać zapachy. Zapach farb olejnych, dosłownie przeniósł mnie w inny wymiar, to było niesamowite. Był też drugi niezwykły zapach - zapach goździków. On także zabrał mnie o x lat wstecz. Nie jest nowością, że mózg ludzki wiąże konkretne sytuacje, wspomnienia z zapachami. Ja wszystko co mnie otacza wiążę z zapachami, i to bardzo silnie. O tych dwóch naprawdę zapomniałam, być może dlatego że byłam bardzo mała.
Wracając do pierwszego malarza z którego twórczością przyszło mi się zapoznać (w wieku trzech lat), chciałam Wam pokazać moje ulubione obrazy, które pochodzą z albumu Alfa Boe.
Co jakiś czas do niego wracam, i za każdym razem, odnajduję w jego obrazach coraz to nowe rzeczy. 
W obrazach Muncha widać nieodłączne przenikanie się śmierci i życia, tak, jakby te dwa światy żyły obok siebie, w jednym wymiarze. tak, jak gdyby on to widział, jakby czuł jej obecność.
Gdy miałam trzy latka, starsza siostra zaznajomiła mnie z obrazem powyżej, nie bałam się go, chociaż jest on odrobinę straszny dla mnie teraz. Dorota nauczyła mnie wtedy także wymawiać jego nazwę i tak mała Marysia chodziła wszędzie i mówiła "Ksik" [krzyk] - był to mój ulubiony obraz :)
Munch był mistrzem, w przedstawianiu na swoich obrazach śmierci, cierpienia, choroby. Cytat na początku książki którą posiadam: "Sickness, Madness and Death were the black angels who stood round my cradle" czyli - choroba, szaleństwo i smierć, są czarnymi aniołami, które stoją wokół mojej kołyski - doskonale opisuje to, co przedstawiał na swoich obrazach. uważam że ten cytat jest bardzo piękny.
Przemijanie jest nieodłącznym elementem życia, i właśnie to w swoich obrazach starał się pokazać Edvard Munch. Jeśli nikogo jeszcze w życiu nie straciliście - jesteście szczęściarzami.